Natalia's profilewhats new in life...and ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 30 The Amsterdam Beat ClubHeb je genoeg van alle saaie uitgaansgelegenheden rondom het Leidseplein, de voor de hand hippe feestjes in underground places en de altijd volgens de laatste mode geklede danspasjes publiek en de bijbehorende dreunende beat ?.... dan is The Amsterdam Beatclub misschien iets voor jou.
Durf je het aan ? Jezelf uit te dossen in een kostuum uit grootmoeders / moeders/over over grootmoeders/ en anders/ tijd .. en te gaan swingen op toepasselijke muziek.....gewoon uit je dak gaan op groovy tunes, kijken naar beelden uit jaren 40,50,60 en genieten van de fantasievolle absurde bizarre acts die uit een tijdmachine lijken te komen..
Waag het dan om een keer naar een feest te gaan van de Amsterdam Beat Club, de leukste fantasievolste en swingendste feestcollectief van amsterdam..en ver daarbuiten...
Hieronder volgt het persoonlijke verslag van een nieuwe ABC addict die dit feest voor de tweede keer ondergaat : brrrrrrr ; )
Afgelopen zaterdag was ik naar het Droogleggingsfeest.. thema: jaren 20/30; verbod op alcohol, maffia, cabaret en charleston..
alles begon vroeg in de Nieuwe Anita.. dus ik was, angstig voor uitverkoop vroeg rond 21.00 uur.. aj.. dit zou het tweede ABC feest zijn voor mij, de eerste was zwaar geslaagd feest in Paradiso, ik had twee vriendinnen opgetrommeld die enthousiast waren van mijn en andere verhalen en stond oog in oog bij de ingang met een heer op opa leeftijd.. slik.. als de rest van de avond zou bestaan uit het ophalen van oude eigen herringeringen met een koekje bij de koffie met een scheut rum.. dan zou ik vlug mijn hielen lichten.. ( in de kring scheen er die avond ook een leuk feest te zijn...) eenmaal binnen kwam je allereerst in een soort van soos annex gezellige groot uitgevallen woonkamer met bar uit de jaren... geen idee.. iets met kleedjes en tapijtjes op de tafel, oude bioscoopstoelen en lampen uit de jaren 70. Achter en voor de bar stonden een paar haast verdwaald lijkende mensen, of was ik verdwaald? verkleed, dat wel, mooie outfits.. wachtend op.. achter een geschilderde boekenkast was een andere deur naar het achter vertrek, vrij donkere verloederde ruimte met een grote bar, oude filmbeelden op groot scherm ( joeppie mocht dit echt niks worden .. dan kon ik altijd nog oude films kijken) een een trappetje naar beneden.. naar de danszaal. op dat moment speelde er wat oude rustige filmmuziek uit de jaren 40/50/30.. en ik dacht is dit.. spoedig echter begon het drukker en drukker te worden en toen de eerste live act in de bovenruimte werd gebracht, (een honky tonk band en een geweldige zingende zaag) was het al aardig vol en begon het enkel drukker te worden.. steeds meer mensen met steeds uitbundiger kledij, studenten, voormalige studenten, promovendi, enkele would like to be travestieten, jonge mensen en oude hippies, jongens in gestreepte overhemden, bretels en pantelons, petten, pakken, mooie giletjes en sjoemelige pakken, dames in kokerjurkjes, kokette jurkjes, kralen kettingen, iets-wat voor-tweede-hand-moest-doorgaan outfits- jurkjes met stippen, bloemetjes en bijtjes etc.. slechts een paar spijkerbroeken geteld, eentje ervan bij de dame achter de voorste bar, maar die had dan weer een prachtige bos/pruik met pijpenkrullen, dus dan mag het ; ) je kon onder andere bier krijgen die dan werd verpakt in een bruine papieren zaken over--heerlijk cocktails ( zelf gemaakt met vers fruit en veel alcohol) na het live optreden begon de DJ beneden in de kelder te draaien... waaauuuuwww..... toen begon het feest pas echt  swingende muziek uit de eerste helft van de eeuw werd mogelijk nog swingender aan elkaar gedraaid, de mensen begonnen te dansen, en warempel.. op een gegeven moment was er zelfs een spontaan optreden van een groep dansleraren en leraressen, die geweldige capriolen uithaalden met hun partners, een begin van de rock and roll, swingjazz etc, daarna mocht de rest van het publiek een dansje wagen. tussendoor was er nog een slapstick optreden en een zangeres rechtstreeks uit de jaren 50, femme fatale met rode jurk, platina blond haar, en bad behaviour:babe: helaas was alles reeds om 01.00 uur afgelopen.. snik.. want het was een ontzettend gaaf feest. Ik had niet mogen dromen dat er in het o zo nuchtere nederland ergens zulke feestjes zouden worden gegeven, waar stoere jongens en meiden gewoon uit hun dak gingen op muziek uit een tijd ver voor hun geboorte, zonder een heftige stampende beat, zonder jaren 80 geheadbangt, stoere raptaal en saaie top 100 deuntjes. Toen de muziek ophield was het zo druk dat het moeilijk werd om uberhaupt bij de ingang te komen, maar het enige wat nog overbleef was het napraten in de ruimte voorin, weer een geweldige avond die voorbij is..wil je hier meer over weten: www.amsterdambeatclub.nl en tegenwoordig is er ook een hyves !!! http://amsterdambeatclub.hyves.nl/ het eerstvolgende feestje gaat plaatsvinden in Wijk aan Zee op 25 augustus SURFBEAT...
Swing ze allemaal  July 07 Wat betreft Live Earth
Mocht je vandaag niks te doen hebben, niet naar het Westerpark kunnen gaan en dit geweldige initiatief toch mee willen maken.. check.. www.liveearth.msn.com (als de andere link niet werkt) Hier vind je geweldige bands op verschillende plekken in de wereld, erg veel milieu reclame, soms vreselijke live optredens van artiesten die live echt niet kunnen zingen.. maar het is toch fantastisch dat dit initiatief is ontstaan.. milieu wordt toch nog COOL Live Earth July 04 Dr Atomic.. Hoe John Adams zich herhaaltLuisteren naar Dr Atomic  ( van John Adams) is een ding, maar kijken er naar iets heel anders ....na een heerlijke luistersessie zaterdag 23 juni, waarop ik de opera Dr Atomic van John Adams op de radio mocht horen, heb ik vrijdag toch maar geprobeerd kaartjes te bemachtigen voor de opera zelf.. en warempel ze waren er : ) Cameraplaatsen !! TIP TIP TIP  Ik kan ze iedereen aanraden, je ziet een klein deel van het toneel niet zit super dichtbij en betaald de helft als je buren.. dus doen ! Maar de opera zelf.. was een beetje een tegenvaller. De stemmen waren geweldig, dat zeker. voor een deel was het dezelfde cast die 10 (?) jaar geleden mee had gedaan aan Nixon in china, ik herkende een Nixon ( dit maal heette hij Oppenheimer en een Mao (een andere wetenschapper) Maar ik herkende veel meer dan dat en dat was best jammer.... Beide opera's zijn van dezelfde componist, beide opera's behandelen een deel van de politieke geschiedenis en bij beide opera's heeft John Adams gekozen voor dezelfde oplossingen om het verhaal te vertellen. Men neme een wereld van politieke heren in pak/ wetenschappers en militairen in pak versus de wereld van het intieme familieleven: de vrouw van Mao en mevr Nixon/ de vrouw van Oppenheimer. De muzikale tegenstellingen waren ook identiek. Uit de orkestbak kwamen gefragmenteerde felle moderne klanken, haast geometrisch van karakter, terwijl de zang bestond uit melodische lijnen, organisch en vaak soepel van vorm, glad en vaak bijna musicalachtig, net als bij Nixon in China. Nieuw was het gebruik van de geluidstape en de plaatsing van de luidsprekers achter het publiek, wat een verassend effect gaf. Er waren enkele prachtige aria's maar helaas de mooiste aria werd een beetje verpest door de choreografie van de opera. De regie was in handen van Peter Sellars. ik had mij daarvan misschien te veel voorgesteld van te voren.. Op het podium liepen mensen in kleding uit 1945, een horizon, een paar fauteuils voor de huissituatie  en een hangende bom in het midden. Het was alsof ik naar een hogeschool voorstelling van schooltoneel keek. Op het podium renden soms een paar dansers langs. Tijdens de aria van Oppenheimer waarin hij gewetenswroering krijgt, een prachtige aria op basis van de muziek van Dowland, moest de zanger spastische bewegingen maken ; naar voren en naar achteren, wat opzich aansloot bij de tekst die hij zong, maar helemaal niet paste bij de energie en de subtiliteit van de aria. jammer. Hier had ik dus meer van verwacht. Wat ook enigzins tegenviel was het libretto, ook van de hand van Sellars. .. enerzijds waren er de weinig fantasievolle dialogen en recitatieven.. uit de bronnen(?) anderzijds volstrekt onbegrijpelijke teksten geinspireerd op teksten van andere culturen etc. De eindscene maakte echter heel veel goed, die was werkelijk prachtig, de intense muziek, het ingetogen spel op het podium, de geluidstape en de belichting.. alsof wij allemaal nog steeds wachten op de ontploffing. Ik vraag mij nu heel erg af wat er na die proef precies gebeurde, welke gevolgen deze proef had op de mensen en het gebied en stiekem hoop ik dat er over 10 jaar een andere componist opstaat die een opera kan maken van dit thema die niet enkel bij vlagen prachtig is.. of in ieder geval een regiseur die een minder voor de hand liggende regie kan bedenken hierbij. meer informatie over deze opera vind je op www.dno.nl De volgende dag ben ik naar Simeon ten Holt geweest, geweldig : )))))))))))))))..... maar daar vertel ik morgen over... |
|
|
